نوشته شده در 90/02/30ساعت 12:3 توسط شاهد| |

نوشته شده در 90/03/08ساعت 10:27 توسط شاهد| |

شاهد مرگ غم انگيز بهارم چه کنم

ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم

نيست از هيچ طرف راه برون شد زشبم

زلف افشان تو گرديده حصارم چه کنم

از ازل ايل وتبارم همه عاشق بودند

سخت دلبسته ی اين ايل وتبارم چه کنم

من کزين فاصله غارت شده ی چشم تو ام

چون به ديدار تو افتد سرو کارم چه کنم

يک به يک با مژه هايت دل من مشغول است

ميله های قفسم را نشمارم چه کنم؟!

نوشته شده در 90/01/25ساعت 11:1 توسط شاهد| |

مولای غریب و تنهای من! مضطر فاطمه علیها السلام! پدر مهربان اهل عالم!

 می خواهم غربتت را حکایت کنم؛ غربتی که دوازده قرن است ریشه دوانیده؛ غربتی که اشک آسمان و زمین را جاری ساخته؛ غربتی که حتی برای برخی محبانت ، غریب و ناشناخته است؛ غربتی که اجداد طاهرینت پیش از تولد تو بر آن گریسته اند.
متحیرم کدامین مصرع از این مثنوی « هفتاد من کاغذ» را بازخوانی کنم؟ 
کدام سطر، کدام صفحه و کدام فصل از مجلدات این کتاب قطور را باز نویسم؟ 
من از تصویر این غربت و غم ناتوان ام.
از کجا آغاز کنم؟ از خود بگویم یا از دیگران؟ از نسل های گذشته بگویم یا از نسل امروز؟ از دوستان شکوه کنم یا از دشمنان؟ از عوام گلایه کنم یا از خواص؟ 
از آنانی بگویم که خاطر شریف تو را می آزارند؟ از آن ها که دستان پدرانه و مهربانت را خونریز معرفی می کنند؟ از آن ها که چنان برق شمشیرت را به رخ می کشند که حتی دوستانت را از ظهورت می ترسانند؟ از آن ها که تو را به دور دست ها تبعید می کنند؟ از آن ها که به نام تو مردم را به دکه های خویش فرا می خوانند؟ از آن ها که همواره بر طبل نومیدی می کوبند و زمان ظهورت را دور می پندارند؟ از آن ها که تو را آن گونه که خود می پسندند- و نه آنگونه که هستی و می خواهی – نشان می دهند؟ آن ها که غیبتت را به منزله « نبودنت» تلقی می کنند؟
مولای من .... گویا همه چیز، دست به دست هم داده است تا شما در غربت بمانید! لشکریان ابلیس هم روز و شب در کارند. نمی دانم چه کسانی واقعا تو را و ظهور تو را می خواهند؟ خدا می داند و تو! اما این را می دانم که پس از گذشت دوازده قرن از شروع غیبت، هنوز پیروز این میدان، ابلیس و لشکریان انس و جن اویند که در کشاکش غیبت و ظهور، شب ظلمانی غیبت را تا هم اکنون امتداد داده اند.
از خود آغاز می کنم که اگر هرکس از خود شروع کند، امر فرج اصلاح خواهد شد...

نوشته شده در 89/12/09ساعت 19:9 توسط شاهد| |

ای شهید گمنام :

ترا خوب می شناسم ، تو شاید برای آنها که من باب ثواب به زیارت اهل قبور می ایند گمنام 

باشی .همگی از کنارت بگذرند وبی توجه ، چرا که سنگ قبرت مدتهاست که با آبی شستشو 

نگردیده ولی من تورا خوب می شناسم . 

خیلی خیلی خوب ؛ تو برای من گمنام نیستی ؛ نامت بسیجی است ؛ 

شهرتت دریادل و پدرت خمینی ...

نوشته شده در 89/12/09ساعت 19:4 توسط شاهد| |

چرا تو ای شکسته دل خـدا خـدا نمـی کنی ؟ خـدای چـاره ساز را چرا صدا نمی کنی؟

به هر لب دعــای تو فرشته بوسـه می زند برای دردهای بی امان چرا دعـا نمـی کنـی ؟

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره می کند به وقت گریه ها چرا خدا خدا نمی کنی ؟

سحر زباغ ناله ها گل مراد می دهد به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی ؟

دل تو مانده در قفس چرا وفا نمی کنی ؟ پرنده اسیر را چرا رها نمی کنی ؟

ز اشک نقره فام خود ز کیمیای نیمه شب مس سیاه قلب را چرا طلا نمی کنی ؟

نوشته شده در 89/12/09ساعت 18:34 توسط شاهد| |

نوشته شده در 89/12/09ساعت 18:30 توسط شاهد| |

نوشته شده در 89/12/07ساعت 13:49 توسط شاهد| |